Wat is een kat? En wat niet.

Geur, gehoor en controle over het territorium wegen enorm zwaar. Een nieuwe doos, een gast of het verplaatsen van de kattenbak kunnen belangrijke gebeurtenissen zijn. Miauwen is maar een deel van de taal; de staart, oren, pupillen, houding en gekozen afstand zeggen vaak meer.

Een plotselinge gedragsverandering kan wijzen op pijn of ziekte. Straf, schreeuwen en met water sproeien vergroten de angst en verzwakken het vertrouwen. Voordat je een gedrag «probleem» noemt, vraag je af: heeft de kat pijn, voldoende middelen, een veilige plek, spel en de mogelijkheid om zich terug te trekken?

Het idee van een ‘ras’ bij katten is verrassend jong — minder dan 150 jaar, een ogenblik op de schaal van een soort die al duizenden jaren naast mensen leeft. Genetisch gezien behoren een raskat en een kat zonder stamboom grotendeels tot dezelfde populatie: een paar genen bepalen de lengte van de vacht, de kleur of de vorm van de oren, maar ze tekenen geen karakter. Onderzoek naar de genetica van katten laat steeds hetzelfde zien — de variatie in temperament tussen twee individuen van hetzelfde ras kan net zo groot zijn als de variatie tussen verschillende rassen. Het label op de poster zegt minder over wie de kat tegenover je is dan de eerste tien minuten die je met haar doorbrengt.

Een gevlekte kat, zonder chique naam, opgegroeid op straat of in een asiel, is evenzeer kat, even goed in staat tot spelen, nieuwsgierigheid en gehechtheid als welke bekroonde deelnemer aan een tentoonstelling dan ook. Als je op uiterlijk kiest, kies je minder dan je denkt; als je kiest op wie het individu is, kies je precies wat ertoe doet.